مدیریت با شناخت از افراد زیر مجموعه ی خود باید بتواند با مهیا كردن زمینه های مناسب موجب رشد و اعتلای افراد را مهیا سازد . در هر مجموعه عده ای چاپلوس ، عده ای با شخصیت و با و قار ، عده ای شوخ مسلك وعده ای منفی گرا ، عده ای دارای انگیزه وعده ای بی انگیزه ، عده ای منظم و مقید وعده ای بی تفاوت نسبت به امور هستند اما همة افراد فوق سعی می كنند خودشان را با اهداف و نگرش مدیر كه در رأس سازمان و هرم قرار گرفته همسو كنند و این بستگی به نگرش و قدرت و بر نامه ریزی مدیر دارد، كه بیشتر به كدام گروه بها میدهد .

اگر افراد منظم و مقید به امور بدانند عملكرد شان از چشمان تیزبین مسئولشان دور  نمی ماند در این كار مداومت می ورزند و همه اقشار دیگر را نا خود آگاه بدنبال خودشان  می كشند و این امر میتواند بالعكس هم صورت پذیرد . همه اینها به رأس هرم ( مدیریت ) بستگی دارد. اگر مورد عكس قضیه اول صورت پذیرد ، هرج و مرج جای عدالت را گرفته و افراد از عدالت مدیر مأیوس میشوند و متوسل به كارهای غیر اخلاقی و متفاوت برای گرفتن حق خودشان از مجموعه و سازمان خواهند شد كه چندان مناسب به نظر نمی رسد .

همین موضوعات را می توانیم به داخل زمین فوتبال تعمیم دهیم . اگر داوری با صحنه سازی و شیرجه رفتن مهاجم در داخل محوطه جریمه برخورد نماید ، اگر داور جلوی اعتراض مربی ، سر پرست و ... را بگیرد، اگر داور بعنوان الگو مرتب و منظم باشد اگر داور با قاطعیت و شجاعت و قدرت دنبال احقاق حق باشد . اگر داور در حد بازیكن یا بالاتر از آن دارای آمادگی بدنی باشد ، اگر داور دارای دانش لازم و قدرت تصمیم گیری بجا باشد مطمئن باشید كه بازیكنان ،مربیان ، سرپرستان و تماشاچیان به عدالت شما بعنوان داور ایمان می آورند ، و به مقبولیت خواهید رسید و به شما اعتماد خواهند كرد و اشتباهات سهوی شما را در طول بازی می پذیرند . مطمئن باشید كه خیلی زود شناخته خواهید شد و در آینده كارتان راحت تر میشود . اما سعی كنید از اعتماد دیگران سوء استفاده نكنید زیرا اولین نفری كه صدمه ببیند شخصیت شما و وجدان شماست. گاهی اوقات مشاهده شده كه یك داور از یك صحنه می گذرد یا از یك خطا می گذرد و گفته میشود كه او الان یك كار مدیریتی انجام داده در صورتیكه بازیكنان ابتدا به داوری اعتماد می كنند بخصوص به عدالت و بی غرضی او، و هنگامیكه خطایی روی بازیكن صورت می گیرد و شما بعنوان داور خطایی می گیرید هم بازیكن خاطی را جریمه كرده اید و هم اینكه از عصبانیت بازیكنی كه رویش خطا شده كاسته اید . اگر خطا تقریباً شدید تر بوده اما نمی خواهید اخطار بدهید ، با دادن تذكر جدی به خاطی، به بازیكنی كه خطا رویش انجام شده و هم تیمی های او ثابت می شود كه یك نفر داخل میدان هست كه نمی گذارد حقش ضایع شود، آن وقت آن بازیكن در ادامه دنبال فوتبال سالم می رود .

اما اگر صحنه بالا بالعكس باشد، مطمئن باشید بازیكن مورد نظر یا هم تیمی او از شما مأیوس میشوند و خودشان اقدام به گرفتن حق خود میكنند. آنگاه شما قضاوت كنید در میدان چه اتفاقی می افتد